دوستان درد ما چيست؟

حسن آقا
مطلبی جالب و خواندنی در سايت خودش به مذمون ،اعتماد به نفس رمز پيروزی در هر
تصميمی است، دارد. من با اينکه با مذمون حرف کاملاً موافق هستم ولی بطور مشخص برای
مبارزه مردم ايران با اين رژيم ددمنش فکر ميکنم نياز به داشتن راهبردهای مشخص و
نمونه های ملموس داريم. علاوه بر اين بايد به نحوی از بيخيالی و بی تفاوتی مردم
کاست. در سفر اخيری که به ايران داشتم، شاهد بی حد بيتفاوتی و بی ميلی مردم در امر
کمک به يکديگر در سطح روزمره بودم. برداشت من اين بود که آنها منتظر هستند که به
نحوی کاری بشه بدون اينکه خونی از دماغ کسی بريزه. يادمون نره که ما با يک سری جانی
و آدمکش مذهبی مواجه هستيم که حتی برا جان خود هم ارزشی قائل نيستند چه برسد به جان
مردم بيگناه. اعتماد به نفس و خودباوری يکی از ارکان مهم مبارزه هست ولی به تنهايی
کافی نيست. ما نياز به اعتماد به يکديگر هم داريم اين شکی که اين رژيم در ميان ما
حتی در اين دنيای مجازی ايجاد کرده و همواره به تشنج بين دوستان وبلاگی دامن ميزنه
بايد به اتحاد تبديل بشه. مبارزه يک کار تيمی هست نه فردی اول اعتماد به خود و بعد
اعتماد به دوست و همراه اگرچه در بعضی مواقع همراه ممکن هست که پشت خوبی نباشه ولی
ضربه خوردن از همراه بد کم ضرر تر از حرکت نکردن است.

بی تفاوتی و بی حرکتی عدم اعتماد به يکديگر بزرگترين درد است